Nu zo’n 2 weekjes geleden kwam er een nestje van 3 bij me binnen, slechts een weekje oud. Vorige week zijn er helaas 2 kittentjes gestorven. Ze hebben het niet gered, te jong….. Eerst stierf Emmy, 2 dagen later Midas. Zo droevig, zo oneerlijk…. Mijn afscheidsverhaaltjes voor hen.

Emmy

Mijn allerliefste Emmy,

Vijf daagjes geleden kwam je bij me binnen met je 2 broertjes.
Plots ben je er nu niet meer, vanmorgen ben je met 12 daagjes oud, zachtjes ingeslapen bij de dierenarts.
Jullie hadden erge obstipatie bij binnenkomst en vooral jij had een keihard buikje.
Ik was bang dat jullie het niet gingen redden, want ik wist uit eerdere ervaring
hoe ernstig obstipatie kan zijn.
Maar jij liet me zien dat ik niet bang hoefde te zijn.
Jij toonde een enorme levenskracht en je liet al wat ik moest doen om je van je harde buikje af te helpen gewillig toe.
Als eerste kwam jij met een perfect drolletje naar buiten, en wat waren we saampjes opgelucht!
Je genoot van je leventje, zo heerlijk zorgenloos.
Gelukzalig spinde je de sterretjes van de hemel, je genoot zo intens van mijn strelingen.
Je wilde absoluut leven en je verder ontwikkelen.
Wat zou jij een geweldig poesje zijn geworden….
Maar mijn liefste, het heeft niet zo mogen zijn.
Gisteravond begon je ineens zwakker te worden en kreeg je zware ondertemperatuur.
Ik heb vannacht alles geprobeerd om je er weer bovenop te helpen.
Maar ik zag je niet beter worden en je temperatuur zakte verder omlaag.
Je niertjes hadden het opgegeven en dat betekende dat je geen kans meer had.
Je lijdensweg zou vreselijk worden en we besloten je het spuitje van eeuwige rust te geven….
Ik kan het niet begrijpen; jij als sterkste meisje van het nest, een echt vechtertje….nooit had ik kunnen denken
dat uitgerekend jij het niet zou redden. Het spijt me zo…
Ik blijf verslagen achter, ik loop over van verdriet. Ik mis je vreselijk, meisje.
Nooit zal ik jou vergeten. Rust zacht mijn engeltje, voor altijd in mijn hartje….

Midas

Lief klein mannetje van me,

Net als je zus en broer had je ontzettende last van obstipatie toen je binnenkwam, een weekje geleden.
Je had het erg moeilijk; je had een veel te dik buikje voor je veel te kleine lichaampje.
Je schreeuwde het uit, je huilde alsmaar door.
Maar je kwam van je dikke buikje af en je ontlasting ging de goede kant op.
Je was het gelukkigste mannetje op aarde en kneed driftig met je kleine pootjes op en neer.
Ik zag een enorm sterk karaktertje in jou. 
Je vocht om je achterstand in te halen.
Gister was je 5 gram aangekomen, wat heel goed was aangezien je nog niks was bijgekomen of zelfs afviel.
Je was tevreden en spinde zoals ik je nog niet eerder had horen doen.
Maar ‘s avonds ging het mis: je wilde niet meer drinken en kreeg ondertemperatuur.
Precies waar ik bang voor was, nadat ik jouw zusje al heb moeten opgeven.
Ik wilde jou niet ook kwijtraken en deed er alles aan om dit te voorkomen.
Even later kwam je weer op temperatuur. Je kon wel nog niet zelf drinken dus gaf ik je de maagsonde.
Ik kreeg weer hoop, al was het tegen beter weten in….
Vannacht raakte je in shock, je lichaampje begon het op te geven.
Ik pakte je bij me en drukte je kleine lichaampje tegen me aan.
Je mag gaan liefje, het is goed zo, zei ik tegen je.
Je bent gestorven dicht tegen me aan. En dat is mijn enige troost; je bent niet in de kou gestorven.
Ik heb je mijn liefde en zorgen kunnen geven….
Maar ik had je zoveel meer gegund, Midasje. Een grote toekomst voor mijn kleine mannetje….
Je had een slechte start. Ik had gehoopt dat jouw sterke persoontje dit kon overwinnen.
Maar het was je lichaampje die het uiteindelijk niet meer kon dragen.
Het spijt me verschrikkelijk, liefje. Ik mis je zo, de pijn is ondragelijk.
Maar ik mag er niet aan toegeven. Jouw grote broer is er nog, en heeft me hard nodig.
Kruip nu maar lekker tegen je zus aan, rust zacht m’n kindje.
Voor altijd in mijn hartje….

Gelukkig gaat het met hun broertje Timmetje heel goed! Hij is nu 3 weekjes en reuze tevreden. Ik ook natuurlijk, ik geniet intens van m’n manneke…

Lenny

Haai ik ben Lenny.
Een enorm stoer meisje, met balletjes!
Ik vrees geen uitdaging; kom maar op!
De ondeugd is klaarwakker in mij, mijn potje humor loopt over.
Een klein, dik bijdehandje ja.
Maar tussen mijn gekke buien door, wil ik graag knuffelen.
Ik geef innige kopjes en mijn motortje loopt loeihard.
Een slim meissie met een verschrikkelijk groot hartje!
Wie durft mij aan?

Een lange tijd heb ik Elsje’s weblog niet bijgewerkt. Ik heb het dan ook veel te druk gehad met mijn bezigheden voor VZW Zwerfkat in Nood II, en met name is het druk geweest qua opvang.

Hoog tijd dus om weer even bij te kletsen. Onder Mijn opvangkatjes is weer het nodige bijgewerkt, dus haal je hart op, zou ik zeggen! Ik heb weer veel plezier en liefde beleefd de afgelopen tijd van mijn opvangertjes. Maar ook moeilijke en droevige tijden raakten mijn hartje. Werken met zwerfkatjes geeft je de mooiste pieken, maar tevens de donkerste dalen….

Nina kwam binnen met haar 3 kindjes Yasmine, Igor en Jerommeke, een weekje oud.

Nina, Igor en Jerommeke

Lieve Nina, Jerommeke en Igor,
Wat ben ik blij dat jullie saampjes zijn geplaatst: Mama met haar 2 knulletjes!
Laat ik met jou beginnen, lieve mama.
Ik heb jou zelf weggehaald uit een schrijnende situatie.
Je leefde tussen een grote groep katten en elk jaar gaf je weer het leven aan vele kindjes.
We hadden gehoord dat er steeds weer een gruwelijk einde werd gemaakt aan het leven van jouw kindjes
en we moesten ingrijpen nu je weer net het leven had geschonken aan 3 schone kindjes.
Met tranen in mijn ogen vertrok ik daar met jou en je kindjes en nam je mee naar huis.
Tranen van opluchting; jij en je kindjes waren veilig. Maar ook tranen van gruwel en verdriet
over de situatie waar ik je uit haalde en welk lot je kindjes bespaard is gebleven….
Je hebt je kindjes geweldig verzorgd. Je bent de beste mama van de hele wereld!
Ik kon tijden vol ontroering naar jullie kijken: hoe geduldig je met ze omging, hoe liefdevol je ze verzorgde,
hoe je ze tegenhield met je poot als ze dreigden af te dwalen, hoe je ze hele verhalen vertelde. Prachtig!
Ik denk dat ze je alle drie even lief waren. Maar je had absoluut 1 lievelingetje: Igor.
Je hield een extra oogje op hem en ik zag dat hij net een streepje voor had bij jou.

Igor had dat goed door, he klein verwend jochie? Je mocht net iets meer bij mama dan je broer en zusje.
Je kreeg het beste plekje om te drinken en een extra lange wasbeurt.
En om mama’s aandacht te trekken, hoefde je maar een klein gilletje te slaken.
Dat deed je dan ook regelmatig, grote lol had je erin!
Je was nergens bang voor, met mama als beschermengel.
Je was dol op de aandacht van je moeder en gaf haar er veel liefde voor terug.
Je was eigelijk altijd vrolijk, altijd wel in voor een gekke stunt.
Yasmientje omver duwen of stoeien met Jerom.

Jerom won dan wel meestal maar das niet zo gek, he dikkie? O nee, dat mocht ik niet zeggen.
Het zijn je spierballetjes die je tot zo’n potig kereltje maken! Flinke spierballetjes heb je,
waar je heel wat kittenkwaad mee hebt uitgehaald. Je probeerde dan heel stoer te kijken, maar helaas:
dat lukte nooit. Je hebt een veel te zachte blik voor een macho-mannetje als jij.
Ik moest vaak lachen als ik je bezig zag. En als je schrok? Er kwam bezoek? Flits, dan was je weg.
Onze held op sokken!

Ik heb vreselijk genoten van jullie. Jullie waren zo’n gezellige familie!
Jullie zijn met z’n drietjes verhuisd naar jullie nieuwe thuisje in Kerkrade, waar jullie het hardstikke goed krijgen.
Ik mis jullie erg en koester mijn herinneringen aan jullie diep.
Dag liefjes van me, het ga jullie goed….

Mama Nina

Jerommeke

Igor

Yasmine

Lieve Yasmientje,
Als eerste van de familie ben jij vertrokken naar je nieuwe thuisje.
Op weg naar het grote avontuur, zonder je mama en grote broertjes.
Ik had er alle vertrouwen in, want jij bent een verschrikkelijk dapper meisje.
Jij liet je niet kisten door die 2 grote broers van je; je vocht voor je prakkie!
Tijdens het stoeien kregen ze een mooie rechtse van je en ze moesten zich niet vergissen
in jouw acrobatische kunstjes, waarmee je ze mooi tuk had!
Meisje, je bent me d’r eentje! Met je brutale blikje, bluf je iedereen af!
Daar kon Jerommeke, die 2 keer zo groot was als jij, zelfs niet tegen op!
Maar, ik wist ook dat je een gevoelig meisje bent.
Je zou je wel redden, maar ik vermoedde wel dat je eventjes tijd nodig zou hebben.
Je was immers nog nooit zonder je mama xe9n je grote broers geweest.
Ik ben je zelf gaan brengen met de auto en onderweg mieuwde je aan xe9xe9n stuk door.
Je vond het reuze spannend (en ik ook). Eenmaal aangekomen in je nieuwe thuisje,
was je even de weg kwijt. Je bleef mieuwen en rondlopen. Je vond het een beetje eng
en zocht mij, als enige vertrouwde factor, steeds op.
Maar in een half uurtje bouwde je steeds meer vertrouwen op.
Langzaam ging je steeds verder verkennen en ineens, daar was ‘ie dan: je paardje-in-galop-actiemomentje!!
Met een gerust hart heb ik je achtergelaten. Niet in de laatste plaats omdat ik je nieuwe ‘baasjes’ ken
en weet hoe groot hun kattenhart is. Han en Steef zijn zelf opvanggezin en ik denk dat je
het gewoon niet beter had kunnen treffen!
Maar ik mis je wel hoor, kleine Mientje. Ik heb beloofd dat ik je gauw kom opzoeken, m’n klein stoer, lief meisje!
Tot gauw liefie….

Abel

Dag Abeltje,
Rooie rakker van me! Ook jij bent alweer vertrokken naar je nieuwe thuis….
Je vertrekt als een gezond, vrolijk en onwijs stoer ventje. Maar je hebt toch wel een weg moeten afleggen
om die reputatie te krijgen, he?
Je kwam bij me toen je 2 weekjes was. Samen met je zusjes hadden jullie flink de niesziekte te pakken.
Ik hielp jullie er weer bovenop, maar jij bleef wat kwakkelen.
Niks om me erge zorgen om te maken, tot je je op een dag echt niet lekker voelde.
Je kreeg nauwelijks nog lucht en om jou zo te zien, maakte me bang…
Snel nam ik je die dag mee naar onze dierenarts. Hij ontdekte dat je een longontsteking had en schreef
een nieuwe behandeling voor. Hier knapte je geweldig goed van op en na 2 weken stelde
de dierenarts vast dat je helemaal gezond was en geen medicatie meer nodig had. Joepie!
Ondertussen had je je al meer en meer ontpopt van een zachtzinnig, dromerig manneke tot een waar bandietje.
Speelse blikken wierp je me toe en opeens waren jouw tandjes niet meer enkel om te eten!
Je genoot van het spel, en ik genoot van jouw opleving. Je liet je niet langer intimideren door
die 4 meiden, nee, jij was de macho! En dat bleef je, Abeltje Babeltje.
Met je brede schouders paradeerde je door de kamer, op zoek naar nieuwe streken.
Maar soms waren de streken op, en dan liet je je andere kant zien:
De minnende Abel, die me overweldigde met knuffels! Harde kopjes in mijn gezicht,
op en neer gaande pootjes, luid gespin, kusjes op mijn handen……
Ik mis je krachtige energie om me heen, je gekke fratsen….Abeltje.
Maar je was er klaar voor, een vast thuisje en je verdiende het zo, dus
afscheid nemen hoort daar ook bij. Je gaat het vast reuze naar je zin hebben met allemaal nieuwe kattenvrienden erbij
en een reuze krabpaal! Ik ben erg benieuwd hoe je het allemaal vindt. Het ga je goed schatje….

Femke

Dag Femke,
Lief krulletje van me, je bent vertrokken naar je nieuwe thuis en ik mis je vreselijk….
Je kwam bij mij toen je amper 2 weekjes was, samen met broeder en zusters.
Je was toen al zo aandoenlijk om te zien, met je zachte krulletjes en je punkkoppie.
Hoe beter ik je leerde kennen, hoe meer verliefd ik op je werd.
Je was een verlegen meisje, maar erg aanhankelijk. Je genoot van mijn kriebeltjes en strelingen.
Ik merkte dat je erg gevoelig was en erg naar me toe trok. Je kon dan heel zielig mauwen
en het was alsof je iets miste. Misschien wel iemand: je mama?
Als ik je bij me nam was alles weer goed, je spinde tevreden en je genoot van mijn kusjes.
We kregen een diepe band en het voelde alsof wij tweetjes elkaar begrepen.
Natuurlijk groeide je en daarmee werd je ook steeds meer zelfstandig, onafhankelijk.
Je leerde zelf eten, op de kattenbak gaan, je ontdekte langzaamaan het spelen.
Dat begon met een ondeugende blik, een tik tegen een muisje, een plagend pootje naar je zus.
De laatste tijd waren dat woeste stoeipartijen en spannende achtervolgingen.
Je liep zelfverzekerd door de kamer hier, als een waar prinsesje deed je precies waar jij zin in had!
Zo’n verschil met het onzekere meisje dat je eens was.
Maar je ware persoontje bleef: een liefdevol, gevoelig en zachtaardig meiske.
Ook onze band bleef, en de innige knuffelmomenten.
Nu je bent vertrokken naar je nieuwe thuis, voel ik een vreselijk gemis, een leegte….
Gelukkig weet ik dat je het heel goed gaat krijgen bij je nieuwe gezin en
je krijgt er bovendien een lieve poezenvriendin en hondenvriend bij. Dat verzacht het gemis zeker.
Schatje, weet dat de vlindertjes altijd zullen blijven voor jou, ook al hebben we afscheid genomen.
Ik kom je heel gauw opzoeken, m’n krulletje! Het ga je goed liefie…..

Doris

Mirthe

Doris & Mirthe

Mijn allerliefste meisjes,
Na precies 3 maanden bij mij te zijn geweest, zijn jullie vertrokken. Vertrokken naar jullie nieuwe thuisje.
Ik vind het geweldig dat we voor jullie een plekje hebben gevonden waar jullie voor altijd saampjes kunnen blijven.
Precies wat ik zo hoopte, want jullie uit elkaar halen kon echt niet.
Ik ben zo blij voor jullie, maar tegelijkertijd laten jullie een grote leegte achter, een enorm gemis….
Van 2 weekjes oud heb ik jullie groot gebracht met de fles. Ik heb jullie
zien opknappen, zien terugvallen en weer zien opknappen. Ik zag jullie groeien,
knapper worden en nieuwe dingen leren.
Jullie groeiden op tot 2 kleine boefjes die vooral saampjes enorme lol hadden.
Dorisje, jij was en blijft de grootste boef! Potverdorisje was mijn koosnaampje voor jou.
Ik zag al heel snel dat je verschrikkelijk slim bent.
Alles wat er te leren en te ontdekken viel: jij was er als eerste bij.
Met je paar weekjes oud had je al grote ambities en steeds weer leken daar nieuwe doelen bij te komen.
Je keek me aan met zo’n bedenkelijke blik, het was steeds weer spannend met jou!
Maar naast een klein opdondertje, was je een vreselijk lief meisje.
Je gaf me harde kopjes in mijn gezicht als we knuffelden en je motortje liep altijd goed hoorbaar.
Mirthe meisje, stiekem was ik enorm verliefd op jou geworden.
Jij bent xe9xe9n en al passie! Passie tijdens je spel, waar je helemaal in opging en je onvermoeibaar uitleefde.
En de passie die ik voelde als we knuffelden. Als je met je verleidelijke blik bij me kroop
en je kleine koppie langs mijn gezicht afstreek als blijk van je liefde.
Je harde gespin, je kusjes en je vele zachte mauwtjes, die nog precies hetzelfde klonken als toen je nog een klein ukkie was,
gaven me steeds weer vlindertjes. Als ik eraan denk, voel ik ze weer fladderen….
Nu koester ik mijn herinneringen aan jullie diep, m’n meisjes.
Want de tijd van afscheid nemen was gekomen.
Het was moeilijk jullie los te laten, en nog steeds mis ik jullie vreselijk.
Maar de wetenschap dat jullie goed terecht zijn gekomen in een fijn thuisje geeft troost, hoor.
Ver weg, naar een huisje in Brabant, maar vol nieuwe dierenvriendjes.
Ik heb al vernomen dat jullie de vrolijke draad gelijk weer hebben opgepikt!
Een fijn gevoel, al blijft het gemis van jullie aanwezigheid nog wel even steken.
Ik heb zo genoten van jullie.
Ik draag jullie mee in mijn hartje en stuur jullie vanuit hier al mijn liefde.
Dag lieve meisjes van me, het ga jullie goed…

Safiya

Dag Safiya,
Moederziel alleen werd je gevonden en je kwam gauw bij mij binnen, waar je samen met een ietsjes ouder nest
opgroeide. Amper 3 weekjes oud was je en o zo klein, veel te licht voor de leeftijd die je moest hebben.
Je groeide, kwam aan in gewicht, maar je bleef mini.
Je liet zien dat in je kleine verschijning een groot karaktertje schuilde. Zo klein, maar wat een venijn!
Jij was er, je was aanwezig en dat hoorden, zagen en voelden we duidelijk. Met je hoge stemmetje trok je de aandacht en
als deze missie gelukt was keek je me uitdagend aan, beet in mijn vingers of probeerde mijn neus buit te maken.
Dit alles onder luid geknor!
Als je net wakker was, werd er even geknuffeld en gaf je lieve kopjes. Maar dat duurde nooit lang;
het was alsof je even nodig had om wakker te worden en te beseffen dat dit toch echt niet Safiya is!
Al gauw herpakte je jezelf en speelde er weer vrolijk op los. Alleen het geknor bleef.
Als eerste van the gang ben jij nu vertrokken naar je nieuwe thuisje. Ik mis je vrolijke aanwezigheid,
je gekke miewtjes, je dolle sprongetjes als je met je nestgenootjes speelde, je bedenkelijke en ondeugende blikken,
je warme plekje op mijn schoot waar je ging liggen als je moe was…..
Maar jouw plaatsing geeft toch ook zo’n goed gevoel; ik weet dat je heel goed terecht bent gekomen!
Jolanda en nieuwe kattenvriendjes wachtten verheugd op jouw komst, je gaat een heerlijk leven tegemoet.
Dag lief Petietje van me, het ga je goed meissie…

‘s Avonds werden er 4 hele kleine kittentjes bij me gebracht. Slechts 3 daagjes oud, nog zo piepklein…

Ze zouden helemaal geen moedermelk hebben gehad, wat zeer belangrijk is de eerste 24 uur. Het bepaalt hun weerstand, die ze nu totaal niet hadden. Het belang van die eerste moedermelk werd me dezelfde nacht al duidelijk; xe9xe9n van de vier kleintjes stierf in mijn handen……. Hij had nog geen naampje, ik heb ook geen aparte foto van hem, maar het is het kleintje rechtsboven op bovenstaande foto.

Lief kleintje,

Gisteravond kwam je bij me, slechts drie daagjes oud.
Je was zwakjes en reageerde maar zachtjes.
Ik probeerde je op te knappen met mijn zorgen en liefde en sprak je bemoedigend toe:
Kom op kleintje, bij me blijven he?
Samen hebben we gevochten, maar je bleef steeds wegzakken en op 1 moment besefte ik, na urenlange zorgen,
dat alles wat ik nog voor je kon doen, was je mijn liefde geven.
Ik hield je dicht bij mijn hart, ik streelde je zachtjes en zei tegen je dat het goed was.
Je hapte nog xe9xe9n keer naar adem en toen, mijn liefje, toen blies je je laatste adem uit.
Het werd stil om me heen en ik voelde je zieltje wegglijden van me.
Nog een hele tijd heb ik zo met je gezeten, ik weet niet hoe lang.

Ik heb er vrede mee, kleintje, maar toch voel ik me verdrietig.
We kenden elkaar nog maar zo kort, en wat had ik je graag beter willen leren kennen.
Wat had ik je graag willen zien opgroeien, je uitzwaaien naar een nieuwe toekomst als je groot genoeg was…..
Het mocht niet zo zijn. Weet wel dat je voor altijd in mijn hartje zit, lief kleintje.
Weet ook dat ik goed voor je broertjes en zusje zal zorgen.

Een zacht kusje op je kleine koppie, je opvangmama Els

Ik voelde me zo verdrietig. Maar ik kon er niet teveel bij stil blijven staan. Er waren er nog 3 die mijn zorgen hard nodig hadden. Het ging goed met ze, gelukkig. Ze dronken goed, waren levenslustig en kwamen goed aan. Tot het minder goed ging met eentje, Rikje. Niet lang daarna werden ook de andere 2 ziekjes, Casje en Naomi. Ondanks al mijn zorgen en liefde heb ik ze niet kunnen redden…. Casje en Naomi stierven zondagochtend, Rikje stierf zondagmiddag als laatste in mijn handen…… Ik ging kapot van verdriet, dit doet onvoorstelbaar veel pijn…

Casje

Naomi

Rikje

Mijn allerliefste schatjes,

Gister zijn jullie gestorven, nog maar 9 daagjes oud.
Veel en veel te jong, nog een heel leven voor jullie.
Nog zoveel te ontdekken en te leren….
Maar jullie hadden een verschrikkelijk slechte start; jullie hebben helemaal geen melk van mama gehad.
Ik wist dat jullie daardoor extra kwetsbaar waren en geen weerstand hadden.
De kans zat erin dat jullie het misschien niet zouden redden tot zelfstandige opdondertjes.
Maar deze gedachte wilde ik niet hebben.
Het ging zo goed met jullie, we zouden het vast redden saampjes.
Toen werden jullie xe9xe9n voor xe9xe9n ziekjes.
Liefdevol gaf ik jullie al mijn zorgen, nog altijd met de gedachte dat jullie er weer bovenop zouden komen.
Maar helaas….gisterochtend zijn Naomi en Casje gestorven.
Later die middag moest ook kleine Rikje zijn strijd opgeven….
Mijn hart loopt over van verdriet en spijt.
Het doet me zo verschrikkelijk veel pijn dat ik jullie niet heb kunnen redden, geen toekomst heb kunnen geven…..
Ik koester mijn herinneringen aan jullie diep.
Casje, jouw eigenzinnige karaktertje, klein uitslovertje.
Je wist niet hoe snel je dat speentje in je bekje moest krijgen, wat een komisch gezicht was.
Je was een heerlijk actief mannetje die graag in mijn nek klom met je scherpe nageltjes.
Naomi, jouw kleine verschijning. Alles was zo ieniminie aan je, maar wat een levenskracht.
Ik zie je nog zo hard zuigen aan je flesje. En als je voldaan was, klom je op mijn borst en ging lekker spinnend liggen slapen.
Rikje, jouw rustige aanhankelijke persoontje. Het allerliefst lag je lekker bij me, dicht bij mijn hart. Dan kronkelde je lekker en ik wist dat je tevreden was.
Mijn lieverdjes, wat mis ik jullie toch.
Rust nu maar zacht, voor altijd in mijn hart….

Een zacht kusje van jullie opvangmama Els

In nog geen week tijd, vier kleine kindjes verliezen… Het valt me nog steeds erg zwaar en ik voel veel verdriet en pijn…. Dit is de keerzijde van dit werk, verdomd hard……..

Nynke

Lieve Nynke,

Je zat al een tijdje bij mij in opvang. In die tijd hebben we een diepgaande band gekregen met elkaar.
Wij begrijpen elkaar, maar daar was tijd voor nodig.
In het begin was je wat bang. Je school onder het bed, maar als ik voorzichtig toenadering zocht, kwam je er best even onder uit
en liet je zachtjes kriebelen.
Maar de vreemde geluidjes van buiten schrokken je af en vlug kroop je weer naar je veilige plekje.
Langzaamaan groeide je vertrouwen, in mij en in je omgeving. Vooral ‘s avonds liet je je steeds meer zien
en leek je veel geruster te zijn. Later ben ik gaan merken dat je een echte avondkat bent.
Overdag slaap je liever, maar als het donker wordt? Dan krijg je de ware Nynke te zien!
Een liefdevol en speels meisje die geniet van haar leventje.
Je prachtige ogen stralen je kracht uit. Iedereen zag meteen: dat is een poes met karakter!
Je ging hier je eigen gangetje, je hoefde niet persxe9 gezelschap. Uren kon je dromerig voor het raam zitten.
Spelen deed je ook het liefst als je alleen was. Dan hoorde ik boven woest getippel, daar heb ik zo om gelachen!
Maar dan was er ook nog je aanhankelijke kant, die je liet zien als je aandacht nodig had.
Je wilde altijd zachtjes gekriebeld worden, over je rug en op je koppie, nergens anders.
Want dan liep je beledigd weg. En als je geen zin had om te knuffelen,
ging je gewoon verder waar je mee bezig was: zitten, slapen, dromen…..
Enkel en alleen knuffels op jouw voorwaarden.
Jouw sterke en eigenzinnige karakter geeft jou dat hele bijzondere.
Het is jouw charme, hxe9 meisje?!

Voor die charme is Angie ook gevallen, als een blok!!
Je hebt bij haar je heuse vaste stekkie gevonden.
Angie is een lieve meid, met het vereiste begrip en geduld.
Ik ben blij voor je, lief meisje van me. Maar met pijn in mijn hart heb ik afscheid van je genomen.
Ik mis je erg, je sterke, maar rustige persoonlijkheid was voor mij een vaste factor geworden.
Ik ken je door en door en ik weet dat de verhuizing je stress geeft. Je zult het best eng vinden,
maar ik hoop dat ik je een basis van vertrouwen heb kunnen geven, zodat je gauw in zult zien
dat het goed is zo. Je bent goed terecht gekomen en dat geeft mij troost.
Ik wens jou alle geluk en liefde, schatje. Bedankt dat ik je mocht leren kennen, voor altijd in mijn hartje…

De marteling van katten en honden in China gaat gewoon door. Ondanks eerdere beloftes dat de meest gruwelijke markten ter wereld waar huisdieren worden geslacht dichtgaan, zijn de centra nog gewoon open.

De Engelse krant Daily Mail bracht een bezoek aan de ‘Three Birds’ markt in Guangzhou. De naam klint vriendelijk, maar achter de poorten is het een ware hel voor katten en honden.

De levende dieren zitten opgepakt in ijzeren manden of vastgesnoerd in nylon netten. Honden worden vlak voor de verkoop half dood gemaakt, want dan stijgt het adrenalinegehalte in het vlees flink en zijn ze ‘lekkerder’. Het dier krijgt dan een klap met een ijzeren staaf op zijn schedel. ‘als de hond langzaam sterft, heeft het vlees meer smaak’, zegt een handelaar.

Volgens de Daily Mail worden jaarlijks 10 miljoen honden opgegeten. Ondanks internationale beloftes dat een eind wordt gemaakt aan de gruwelen, zouden er nog steeds minstens dertig van dergelijke markten zijn, aldus de krant. De Chinezen zijn wel gevoeliger geworden voor kritiek, en hebben de markten nu zo ingericht dat bij de ingang alleen pluimvee te vinden is. De naar lucht happende honden en katten staan achterin opgestapeld.

De verslaggever ter plaatse spreekt van ijzingwekkende kreten van honden en katten in doodsnood.

(Bron: De Telegraaf)

Honden en katten kunnen vanaf 2009 niet meer in dierenzaken worden verkocht. Dat heeft de kamercommissie Volksgezondheid woensdag beslist. CD&V en Vlaams Belang stemden tegen.

Toch verbod
De meerderheid sloot na overleg met de sector een compromis over het wetsontwerp dat een totaal verbod voorzag op de verkoop van honden en katten in dierenwinkels. Enkele weken geleden keurde de commissie dit totaal verbod unaniem goed, maar na protest uit de sector keerde ze op haar stappen terug.

Impulsaankopen vermijden
Het verbod op de fysieke aanwezigheid van honden en katten in winkels blijft in de tekst staan, maar de handelszaken mogen de dieren wel nog verkopen via catalogi. Ze kunnen bij de verkoop optreden als tussenpersoon of zelf een kwekerij opstarten. De meerderheid geeft de winkels ook meer tijd om zich aan de nieuwe regelgeving aan te passen. De wet treedt pas in 2009 in werking. De regering belooft ondertussen een kb te nemen dat de sector maximaal ondersteunt bij de omschakeling. Het verbod moet impulsaankopen vermijden en het massaal dumpen van honden – jaarlijks 39.000 – tegengaan.

(Bron: HLN.be)

Graag wil ik jullie nader kennis laten maken met Bennie, het rotzakje waar ik laatst over heb gelogd. Bennie is 1 van mijn 3 eigen katten, de jongste, de "Benniemin" ).

Bennie kwam in augustus 2005 bij mij in de opvang, via VZW Zwerfkat in Nood II. Hij kwam met zijn broer en zus vanuit een ander gastgezin, waar hij de naam Elvis had gekregen. Hij was toen ongeveer 3 maanden oud en zij waren mijn eerste opvangertjes. Alle 3 waren ze besmet met het Herpes-virus, een hardnekkig virus dat veel schade kan toebrengen als het niet tijdig (op de juiste manier) behandeld wordt. Het valt onder 1 van de mogelijke oorzaken van niesziekte. Het Herpes-virus had bij Bennie en zijn broer en zus schade toegebracht aan 1 oogje. Bij ieder was bij 1 oog het derde ooglid zichtbaar en er scheen een blauwe waas over dat oog. De blauwe waas is blijvende schade, het zal nooit verdwijnen en beperkt dus ook het zicht van de kat. Maar ze leren er goed mee leven. Katten hebben een enorm aanpassingsvermogen! Bennie stal mijn hartje; hij kroop erin, om er nooit meer uit te gaan. Bennie is een "blijvertje". Het verhaaltje dat ik destijds voor hem heb geschreven, kun je lezen onder Mijn opvangkatjes, helemaal onderaan.

Bennie is een bijzonder katje, een apart gevalletje. Zijn eigenzinnige, ontdeugende, uitdagende, speelse en op zijn tijd liefdevolle karakter met vreemde tikjes, geeft hem die benaming. Bennie, nu 2 jaar, is een eeuwige kleuter. De speelmuisjes en balletjes zijn zijn domein, samen met de krabpaal. Al blijft het najagen van zijn staart de grootste uitdaging! Hij heeft de grootste lol in klieren van mijn 2 andere katten, die af en toe helemaal gek worden van hem (wat ik best kan begrijpen ). Hij jaagt ze de tuin door, verstoort schaamteloos hun dutje en voor het uitdelen van de laatste brokjes voor het slapen gaan, gaat ie met ze op de (letterlijke) kattenvuist. De flinke meppen die hij terugkrijgt, weerhouden hem er niet van om door te gaan, hoor! Om Jody en Sammy ook nog wat van rust te geven, eet Bennie apart. Met zijn grote drang naar eten, is dat ook wel zo eerlijk… Een leuke afwisseling op zijn tijd voor Bennie qua speelgoed, is een rondslingerend elastiekje. xdaren kan hij zich daarmee vermaken.

Bennie is heel graag buiten. Daar is natuurlijk zoveel te beleven! En allemaal dingen die bewegen, reuze interessant!! Bennie is een echte boombeklimmer! Van die afstand is natuurlijk alles veel beter te overzien, he?!! Welke vogel kan ik nu weer te grazen nemen….

Bennie is dol op water. Spetter hem nat met water, en je doet hem een groot plezier!! Uren kan hij bij de waterkraan zitten, wachten op de volgende drup die zich naar beneden zal laten storten. Het kattenluikje is weer een apart ritueel. Hij kan er niet gewoon doorheen. NEE! Hij springt er doorheen met een groot enthousiasme, alsof het een ring of fire is. Kletterdekletter, en we weten weer: da was bennie! Hij is geen enorme knuffelkat en van vreemden is hij ook al niet zo gecharmeerd. Maar ‘s avonds vindt Bennie het toch wel nodig lekker bij mij te komen knuffelen. Hij komt dan lekker bij me zitten en trappelt zijn pootjes op en neer op mijn arm, zijn neusje verstoppend in mijn trui, onder zwaar geronk.

Bennie en ik, wij begrijpen elkaar. We houden van elkaar, ieder op zijn eigen manier. Het is niet makkelijk om een totaal beeld van mijn Bennemen te geven. Maar is dat niet altijd moeilijk bij katten, zulke gecompliceerde wezentjes. Ik zal in de toekomst vast nog eens loggen over m’n manneke, maar voor nu hoop ik een goed pootafdrukje van Bennie gegeven te hebben!!